nauki ścisłe
dodano: 2015-12-22
Archeologiczna stomatologia

Najlepsze zęby, jakie Christina Warinner ogląda w swoim gabinecie, to te, na których do szkliwa przyczepione są grudy płytki wielkości ziaren fasolki. Warinner nie jest stomatologiem, chociaż częściowo wykorzystuje te same narzędzia. Jest antropologiem z University of Oklahoma i z kilkusetletnim opóźnieniem czyści zęby pacjentów takich, jak wikingowie i rolnicy z epoki kamienia łupanego, szukając szczegółów dotyczących dawnego życia ludzi.

Świeża, kleista płytka wychwytuje wszystko, co znajdzie się w ustach. Kiedy stwardnieje, może zamknąć wewnątrz odrobiny roślin, pyłków, bakterii, skrobii, mięsa, węgla, włókien tkanin itp. Naukowcy odkryli ostatnio, że skamieniała płytka nazębna jest najbogatszym źródłem DNA w badaniach archeologicznych. „Jednym z największych wyzwań, dotyczących starożytnego DNA, jest to, że nie mamy dostatecznie dużo materiału” - mówi Warinner. Płytka nazębna eliminuje ten problem: zawiera od 100 do 1000 razy więcej kwasów nukleinowych na miligram niż jakiekolwiek inne znane źródło.

Głównym priorytetem w laboratorium Warinner jest sporządzenie banku DNA na podstawie płytki nazębnej pochodzącej ze zwłok, znajdujących się w zbiorach muzealnych i ośrodkach archeologicznych na całym świecie. Zaczyna się polowanie na pochodzących z coraz odleglejszych epok i coraz bardziej różnorodnych pacjentów, które ma wyjawić, jak przez lata zmieniało się ludzkie zdrowie i nawyki żywieniowe.

Megan Gannon

Więcej w miesięczniku „Świat Nauki" nr 01/2016 »
Drukuj »
Ten artykuł nie został jeszcze skomentowany.
Aktualne numery
11/2017
10/2017 - specjalny
Kalendarium
Listopad
23
W 2003 r. miało miejsce całkowite zaćmienie Słońca widoczne w Australii, Nowej Zelandii, Antarktyce i Ameryce Południowej.
Warto przeczytać
Czy znasz powiedzenie że matematykowi do pracy wystarczy kartka, ołówek i kosz na śmieci? To nieprawda! Pasjonującą, efektowną i praktyczną matematykę poznaje się dopiero w laboratorium.

Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło

dodano: 2015-12-22
Archeologiczna stomatologia

Najlepsze zęby, jakie Christina Warinner ogląda w swoim gabinecie, to te, na których do szkliwa przyczepione są grudy płytki wielkości ziaren fasolki. Warinner nie jest stomatologiem, chociaż częściowo wykorzystuje te same narzędzia. Jest antropologiem z University of Oklahoma i z kilkusetletnim opóźnieniem czyści zęby pacjentów takich, jak wikingowie i rolnicy z epoki kamienia łupanego, szukając szczegółów dotyczących dawnego życia ludzi.

Świeża, kleista płytka wychwytuje wszystko, co znajdzie się w ustach. Kiedy stwardnieje, może zamknąć wewnątrz odrobiny roślin, pyłków, bakterii, skrobii, mięsa, węgla, włókien tkanin itp. Naukowcy odkryli ostatnio, że skamieniała płytka nazębna jest najbogatszym źródłem DNA w badaniach archeologicznych. „Jednym z największych wyzwań, dotyczących starożytnego DNA, jest to, że nie mamy dostatecznie dużo materiału” - mówi Warinner. Płytka nazębna eliminuje ten problem: zawiera od 100 do 1000 razy więcej kwasów nukleinowych na miligram niż jakiekolwiek inne znane źródło.

Głównym priorytetem w laboratorium Warinner jest sporządzenie banku DNA na podstawie płytki nazębnej pochodzącej ze zwłok, znajdujących się w zbiorach muzealnych i ośrodkach archeologicznych na całym świecie. Zaczyna się polowanie na pochodzących z coraz odleglejszych epok i coraz bardziej różnorodnych pacjentów, które ma wyjawić, jak przez lata zmieniało się ludzkie zdrowie i nawyki żywieniowe.

Megan Gannon