wszechświat
dodano: 2016-07-26
Nasze miejsce we Wszechświecie

ASTRONOMIA

Nasze miejsce we Wszechświecie

Okazuje się, że Droga Mleczna to część masywnej supergromady galaktyk, która jest jedną z największych znanych nam struktur w Kosmosie. To odkrycie to tylko początek nowych badań nad rozkładem materii we Wszechświecie

Noam I. Libeskind i R. Brent Tully

 

Wyobraźmy sobie, że odwiedzamy bardzo odległą galaktykę i chcemy zaadresować pocztówkę do naszych bliskich. Moglibyśmy zacząć od numeru domu na naszej ulicy w jakimś mieście gdzieś na Ziemi – trzeciej planecie od Słońca. Następnie adres powinien zawierać położenie Słońca w Ramieniu Oriona, znajdującym się na przedmieściach Drogi Mlecznej, a dalej miejsce Drogi Mlecznej w Grupie Lokalnej, która zawiera ponad 50 pobliskich galaktyk i zajmuje w przestrzeni obszar około siedmiu milionów lat świetlnych. Z kolei Grupa Lokalna leży na peryferiach liczącej ponad 1000 galaktyk Gromady w Pannie, która odległa jest o 50 mln lat świetlnych, a sama stanowi małą część Supergromady Lokalnej, będącej zbiorem setek gromad galaktyk rozrzuconych na obszarze ponad 100 mln lat świetlnych. Takie supergromady to zapewne największe składniki ogromnych struktur wypełniających Wszechświat: włókien i ścian otaczających pustki, w których prawie wcale nie ma galaktyk.

Aż do niedawna Supergromada Lokalna stanowiła ostatni wiersz naszego kosmicznego adresu. Sądzono, że dalsze wskazania będą pozbawione sensu, ponieważ w większych skalach wyraźna struktura zbudowanych z supergromad ścian i pustek przechodzi w stan jednorodny, który pozbawiony jest rozróżnialnych elementów. Jednakże w 2014 roku pogląd ten okazał się fałszywy, gdyż kierowany przez jednego z nas (Tully’ego) zespół odkrył, że jesteśmy częścią jeszcze większej struktury. Jak się okazuje, Supergromada Lokalna jest tylko jednym z płatków znacznie większej supergromady będącej zbiorem 100 000 dużych galaktyk, rozciągającej się na przestrzeni 400 mln lat świetlnych. Zespół odkrywców nadał tej gigantycznej supergromadzie nazwę Laniakea, co po hawajsku oznacza „niezmierzone niebo”; w ten sposób uhonorowano dawnych Polinezyjczyków, którzy nawigowali po wielkich obszarach Pacyfiku, korzystając z gwiazd. Droga Mleczna znajduje się daleko od środka Laniakei w jej najbardziej odległych rejonach.

Laniakea to coś więcej niż nowa linijka naszego kosmicznego adresu. Badając architekturę i dynamikę tego olbrzymiego obiektu, możemy sporo dowiedzieć się o przeszłości i przyszłości Wszechświata. Opracowując mapy galaktyk i ich ruchów, powiększamy naszą wiedzę o powstawaniu i rozwoju galaktyk oraz naturze ciemnej materii – niewidzialnej substancji, która według astronomów stanowi około 80% materii Wszechświata.

Laniakea pomoże zdemistyfikować ciemną energię – odkrytą dopiero w 1998 roku potężną siłę, która w jakiś sposób przyspiesza ekspansję Wszechświata i dlatego decyduje o ostatecznym losie Kosmosu. Co więcej, supergromada może nie być jeszcze końcową linijką naszego kosmicznego adresu, a jedynie częścią jeszcze większej struktury, która dopiero zostanie odkryta.

Więcej w miesięczniku „Świat Nauki" nr 08/2016 »
Drukuj »
Komentarze
Dodany przez: roxaripiro | 2016-08-17
Lubie te rozmiary kosmiczne ,,będącej zbiorem 100 000 dużych galaktyk" ! A swoja droga, polecam obejrzenie modelu 3d naszego układu planetarnego http://uklad-sloneczny3d.pl/
Aktualne numery
04/2017
10/2016 - specjalny
Kalendarium
Marzec
30
W 1853 r. w oknie wystawowym lwowskiej apteki Pod Złotą Gwiazdą zapłonęła pierwsza lampa naftowa, skonstruowana przez Ignacego Łukasiewicza.
Warto przeczytać
Historia Polski pełna jest mitów, półprawd, przemilczeń i niedomówień. Różne jej wątki bywały w ciągu wieków retuszowane, poprawiane i wygładzane, by w końcu przybrać postać miłej dla ucha opowieści – stawały się narodowymi mitami.

Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło

dodano: 2016-07-26
Nasze miejsce we Wszechświecie

ASTRONOMIA

Nasze miejsce we Wszechświecie

Okazuje się, że Droga Mleczna to część masywnej supergromady galaktyk, która jest jedną z największych znanych nam struktur w Kosmosie. To odkrycie to tylko początek nowych badań nad rozkładem materii we Wszechświecie

Noam I. Libeskind i R. Brent Tully

 

Wyobraźmy sobie, że odwiedzamy bardzo odległą galaktykę i chcemy zaadresować pocztówkę do naszych bliskich. Moglibyśmy zacząć od numeru domu na naszej ulicy w jakimś mieście gdzieś na Ziemi – trzeciej planecie od Słońca. Następnie adres powinien zawierać położenie Słońca w Ramieniu Oriona, znajdującym się na przedmieściach Drogi Mlecznej, a dalej miejsce Drogi Mlecznej w Grupie Lokalnej, która zawiera ponad 50 pobliskich galaktyk i zajmuje w przestrzeni obszar około siedmiu milionów lat świetlnych. Z kolei Grupa Lokalna leży na peryferiach liczącej ponad 1000 galaktyk Gromady w Pannie, która odległa jest o 50 mln lat świetlnych, a sama stanowi małą część Supergromady Lokalnej, będącej zbiorem setek gromad galaktyk rozrzuconych na obszarze ponad 100 mln lat świetlnych. Takie supergromady to zapewne największe składniki ogromnych struktur wypełniających Wszechświat: włókien i ścian otaczających pustki, w których prawie wcale nie ma galaktyk.

Aż do niedawna Supergromada Lokalna stanowiła ostatni wiersz naszego kosmicznego adresu. Sądzono, że dalsze wskazania będą pozbawione sensu, ponieważ w większych skalach wyraźna struktura zbudowanych z supergromad ścian i pustek przechodzi w stan jednorodny, który pozbawiony jest rozróżnialnych elementów. Jednakże w 2014 roku pogląd ten okazał się fałszywy, gdyż kierowany przez jednego z nas (Tully’ego) zespół odkrył, że jesteśmy częścią jeszcze większej struktury. Jak się okazuje, Supergromada Lokalna jest tylko jednym z płatków znacznie większej supergromady będącej zbiorem 100 000 dużych galaktyk, rozciągającej się na przestrzeni 400 mln lat świetlnych. Zespół odkrywców nadał tej gigantycznej supergromadzie nazwę Laniakea, co po hawajsku oznacza „niezmierzone niebo”; w ten sposób uhonorowano dawnych Polinezyjczyków, którzy nawigowali po wielkich obszarach Pacyfiku, korzystając z gwiazd. Droga Mleczna znajduje się daleko od środka Laniakei w jej najbardziej odległych rejonach.

Laniakea to coś więcej niż nowa linijka naszego kosmicznego adresu. Badając architekturę i dynamikę tego olbrzymiego obiektu, możemy sporo dowiedzieć się o przeszłości i przyszłości Wszechświata. Opracowując mapy galaktyk i ich ruchów, powiększamy naszą wiedzę o powstawaniu i rozwoju galaktyk oraz naturze ciemnej materii – niewidzialnej substancji, która według astronomów stanowi około 80% materii Wszechświata.

Laniakea pomoże zdemistyfikować ciemną energię – odkrytą dopiero w 1998 roku potężną siłę, która w jakiś sposób przyspiesza ekspansję Wszechświata i dlatego decyduje o ostatecznym losie Kosmosu. Co więcej, supergromada może nie być jeszcze końcową linijką naszego kosmicznego adresu, a jedynie częścią jeszcze większej struktury, która dopiero zostanie odkryta.